بابونه و حنوه « 20 » و نرگس مىآرايد ، و آن شكوفه‌هاى شاداب هرگاه دم بر آورد ، نزديك است در آن سرزمين مرده ، مرده‌ها را زنده گرداند . 145 - 146 فما روضة . . . ص 99 پس هيچ بوستانى از بوستانهاى قطا كه گويى چراغها همچون گياه نيلوفر آن است ، و نه هيچ ابر بارنده كه بارانش باريده ، بهتر از اوست . 147 - 149 ما روضة . . . ص 100 هيچ بوستانى از بوستانهاى سرسبز و پوشيده از گياه سرزمينهاى پست جلگه كه باران پرپشت دانه درشت بر آن باريده و شكوفه تابنده آن با خورشيد مىخندد و با گياه فرا پوشاننده تقويت گرديده و فرا پوشيده شده است ( - چنان بوستانى ) روزى از روزگار بويش خوش‌تر از او نيست و هنگام نزديك شدن عصرگاهان ( رخسارش ) زيباتر از او نيست . 150 - كانها . . . ص 100 گويى وى بوستانى غرق در شكوفه است كه بوى خوش و تماشاگه زيبايى را با خود دارد . 151 - غيداء . . . ص 100 او خرامان قامتى است كه باران بار دوم زيبائى چهره‌اش را فرا گرفت و با دو دست خويش آن چهره را به شكل بوستانى انبوه در آورد . 152 - جديدة . . . ص 100 پيراهن جوانيش نو است و گويى وى همچون نى گياه بردىّ « 21 » است كه جنگلهاى آن بالايش برده است . 153 - تكاد يدى . . . ص 101 گويى دستم هنگامى كه وى را لمس مىكند شبنم‌آلود مىشود و در شانه‌هايش برگ سبز مىرويد . 154 - و قد ملئت . . . ص 101 وى از آب جوانى سيراب شده گويى شاخه‌اى از گل شاداب سبز است .

--> ( 20 ) - حنوه : گياهى است خوشبو كه در سرزمين نرم رويد ، و آذريون دشتى و ريحان . ( منتهى الارب ) . - م . ( 21 ) - بردىّ نباتى است كه در آب رويد و در مصر از آن كاغذ سازند . ( منتهى الارب ) . - م .